گفته‌اند : على ( ع ) در تمامى آن‌چه در دين خدا تحقق يافت از پيروزى بر كافران و معاندان گرفته تا گسترش اسلام در شرق و غرب زمين ، با پيامبر ( ص ) شريك است . با اين همه جاى بسى شگفتى است كه نادان كينه‌ورزى بگويد كه شيعه بر قبر على ( ع ) حج مىآورند و اين شرك به خداست ! به اين شخص مىگوييم : شيعه حج را بر غيرخانه خدا در مكه مكرمه حرام مىدانند اما همان سان كه قبر پيامبر ( ص ) را زيارت مىكنند به زيارت قبر امام ( ع ) نيز مىروند زيرا هر دوى آنان جان خود را وقف خدا نموده و براى برپا داشتن دين و گسترش آن در افق‌هاى دور شرق و غرب تلاش نمودند . درنتيجه زيارت قبر على ( ع ) تقديس و گراميداشت اسلام و بزرگداشت حضرت محمد ( ص ) و نيز مانند زيارت قبر اوست . حال اگر شتافتن به زيارت قبر على ( ع ) و تبرك و تعظيم آن حرام و بدعت باشد پس شتافتن به قبر پيامبر ( ص ) و زيارت و تعظيم وى نيز حرام و بدعت خواهد بود .

--> على ( ع ) تكيه داده بود . به او گفتند : عروه به مردم از قول عايشه روايت مىكند كه گفت : ميان سينه و گردنم وفات يافت ، ابن عباس اين امر را انكار نمود و به پرسنده گفت : آيا به عقلت مىرسد ؟ به خدا سوگند كه رسول خدا ( ص ) در حالى وفات يافت كه بر سينه على ( ع ) تكيه كرده بود و او بود كه غسلش داد . همچنين بنگر : مجمع الزوائد : 9 / 112 ، المعجم الكبير طبرانى : 4 / 273 ، مسند احمد : 6 / 300 ، الطبقات الكبرى : 2 / 263 ، بسيارى از منابع اهل سنت روايت مرگ پيامبر ( ص ) را بر سينه على آورده‌اند . مانند : تاريخ دمشق در ترجمه على ابن ابى طالب : 3 / 14 ح 1027 و 1028 ، مجمع الزوائد : 9 / 36 و 122 ، شرح النهج معتزلى : 2 / 571 ، و شرح محمد عبده : 3 / 389 ، تاريخ المدينه سمهودى : 1 / 23 ، كنز العمال : 7 / 179 .